Tarımsal faaliyet, ilke olarak insanın beslenme, giyinme ve barınma ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla doğal kaynakları işlemeye yönelik tüm uğraşlarını kapsar. Modern ekonomilerde “tarım sektörü” çiftçilik, hayvancılık, balıkçılık, avcılık ve ormancılık alt sektörlerinden oluşur. Tarım ekonomisi, bu temel tarımsal faaliyetlerin mikro ve makro düzeyde ihtiyaçlara en iyi biçimde cevap vermesini belirleyecek ilişkileri araştırmakta, tanımlamakta ve analiz etmektedir.

II. Dünya Savaşı sonrası dönemde büyüme, kalkınma, sanayileşme gibi konularda ortaya konan yeni kavram ve kuramlar, ekonomi biliminin yeni uygulama alanlarının ortaya çıkmasına olanak vermiştir. Tarım ekonomisi, bu uygulama alanlarının belki de en önemlisidir.

Günümüzde hemen bütün “iktisat öğretim programları” nda “tarım ekonomisi” adı altında bağımsız bir ders okutulmaktadır. Bu bilim dalı, doğal koşulların egemen olduğu tarım sektörüne özgü ekonomik analiz araçları geliştirmektedir. Örneğin, hemen her ülkede devletin tarım ürünleri piyasasına çeşitli nedenlerle müdahale etmesi, destek alımları veya taban fiyatı belirlemeye kalkması; fiyat kuramının bütünüyle işlemesini mümkün kılmamaktadır.