-
Application Layer
: OSI de 7.6. ve 5. katmanlara karşılık gelir.
-
Transport Layer
: OSI de 4. katman olan Transport katmanına karşılık gelir.
-
Internet Layer
: OSI de 3. katmana karşılık gelir.
-
Network Access
: OSI de 1. ve 2. katmanlara karşılık gelir.
Bu katmanlarda sırasıyla şu işlemler
yapılmaktadır.
-
FTP :
File Transfer Protocol
-
HTTP :
Hypertext Transfer Protocol
-
SMTP :
Simple Mail Transfer Protocol
-
DNS :
Domain Name System
-
TFTP :
Trivial File Transfer Protocol (Konfigürasyon dosyaları alıp gönderir.)
-
TCP :
Transmission Control Protocol
- UDP : User Datagram Protocol
TCP/IP ile OSI'nin
KARŞILAŞTIRILMASI
TCP/IP Modelinde
Application ve Transport Layer’lar Protocol’leri oluşturmaktadırlar. Internet ve
Network Access Layer’lar ise Network’ü oluşturur.
OSI Modelinde ise;
Application, Presentation ve Session Layer’lar Application Layer yani Uygulama
katmanı olarak bilinirler. Diğer 4 katman olan Transport, Network, Data Link ve
Physical ise Data Flow Layet yani Data İletim, akım katmanlarıdır.
TCP /
IP
--------------------------------------------------------------------------
1. TCP/IP
1.1- Nedir TCP/IP
1.2- TCP/IP'nin Isleyisi
1.2.1 Protokoller
Ag seviyesi protokolleri
--------------------------------------------------------------------------
Internetin belkemigi olan TCP/IP ile
ilgili bazi temel bilgileri bilmeden ne dönüp bittigini anlamak zordur. Bu
yüzden internet savaslari konusunda ayrintiya girmeden önce kisaca TCP/IP
protokolüne deginmek istedim. Bu konuda kisaca TCP/IP'nin ne oldugunu ve nasil
çalistigini görecegiz. Burda verilen bilgiler temel düzeydedir ve ileride
görecegimiz konulari daha kolay anlamaniza yardimci olacaktir.
1.1- Nedir TCP/IP
TCP/IP internette veri transferi için
kullanilan iki protokolü temsil eder. Bunlar Transmission Control Protokol (TCP)
ve Internet Protocol (IP). Ve bu protokoller de daha genis olan TCP/IP protokol
grubuna aittir. TCP/IP'de bulunan protokoller internette veri transferi için
kullanilir ve internette kullanilan her türlü servisi saglarlar. Bunlarin
arasinda elektronik posta transferi, dosya transferi, haber gruplari, WWW
erisimi gibi servisler TCP/IP sayesinde kullanicilara sunulmaktadir.
TCP/IP protocol grubunu ag seviyesi
protokolleri ve uygulama seviyesi protokolleri olarak iki gruba
ayirabiliriz.
Ag seviyesindeki protokoller genellikle
kullaniciya görünmeden sistemin alt seviyelerinde çalisirlar. Örnek olarak IP
protokolü kullaniciyla uzak bir makine arasindaki paket iletimini saglar. IP ag
seviyesinde diger protokollerle etkilesimli olarak çalisarak paketlerin hedef
adrese gönderilmesini saglar. Çesitli ag araçlari kullanmadiginiz sürece
sistemdeki IP trafigini ve neler dönüp bittigini anlayamazsiniz. Bu araçlar agda
gidip gelen IP paketlerini yakalayabilen sniffer'lardir. Sniffer'lar konusuna
ileriki konularda ayrintiyla deginecegiz.
Uygulama seviyesi protokolleri sistemde
daha üst düzeyde çalisirlar ve kullaniciya görünürler. Örnek olarak Dosya
Transfer Protokolünü (FTP) verebiliriz. Kullanici istedigi bir bilgisayara
baglanti isteginde bulunur ve baglanti yapildiktan sonra dosya transferi
islemini gerçeklestirir. Ve bu karsilikli transfer islemleri kullaniciya belli
bir seviyede görünür, giden gelen byte sayisi, meydana gelen hata mesajlari...
gibi.
Kisaca TCP/IP internette veri transferini
saglayan protokoller grubudur.
Burda TCP/IP'nin tarihçesine girmeyecegim
söyleyecegim tek sey TCP/IP diger protokollere göre çok fazla avantaja sahip
oldugu için çok kisa sürede en yaygin kullanilan protokol haline gelmistir.
Artik internetin belkemigi haline gelen TCP/IP herhalde üzerinde en çok
çalisilan ag protokolüdür.
Günümüzde artik TCP/IP sadece internet
degil bir çok alanda kullaniliyor. Intranet'ler mesela TCP/IP kullanilarak
olusturulmaktadir. Bu tip bir sistemde TCP/IP'yi kullanmak diger protokollere
göre avantajlar içerir. En basitinden TCP/IP hemen hemen her türlü sistemde
desteklendigi için çok kolay bir sekilde heterojen sistemler kurulabilir. Iste
internette tamamen heterojen bir sistem oldugu için TCP/IP en uygun
protokoldür.
TCP/IP protokolü günümüzde artik hemen
hemen tüm isletim sistemlerinde desteklenmektedir. UNIX, DOS (Piper/IP ile),
Windows (TCPMAN ile), Windows 95/98/2000/Me, Windows NT, Machintosh (MacTCP),
OS/2, AS/400 OS/400 sistemlerinde TCP/IP destegi gelmektedir. Tabi her sistemin
TCP/IP gerçeklemesi farkli oldugundan servis kalitesi de farklilklar
gösterebilir. Ancak temel olarak sunulan servisler aynidir ve birbiriyle uyumlu
olarak çalisirlar.
1.2- TCP/IP'nin Isleyisi
TCP/IP protokol yiginini kullanarak
çalisir. (TCP/IP Stack) Bu yigin iki makine arasindaki veri transferini saglamak
için gereken tüm protokollerin birlesmis bir halidir. Bu yigin kisaca en üstte
"uygulama seviyesi", daha sonra "transport seviyesi", "ag seviyesi", "datalink
seviyesi" ve "fiziksel seviye"'lerden meydana gelir. Bu seviyelerde en üstte
yakin olan seviyeler kullaniciya daha yakindir, alta yakin olan seviyeler ise
kullanicidan habersiz olarak çalisan seviyelerdir. Örnek olarak en üst düzey
olan uygulama seviyesinde FTP, Telnet gibi programlari örnek verebiliriz. Bu
programlari çalistirdiginizda diger sisteme bir baglanti kurulur ve veri
transferi yapilir. Siz sadece yaptiginiz islemlerle ilgili sonuçlari ve olaylari
görürsünüz ancak bir veri gönderdiginizde bu veri ilk önce sizin
bilgisayarinizdaki bu TCP/IP protokol yigininda asagiya dogru inmek zorundadir.
Yani uygulama seviyesinden, ftp'de verdiginiz bir komut mesela, transport
seviyesine, ordan ag seviyesine ve en sonunda fiziksel seviyeye iner ve artik
diger bilgisayara ulasmak üzere internet aginda yada yerel bir agda uzun
yolculuguna baslar. Gidecegi makinenin fiziksel seviyesine ulasana kadar veriler
genellikle bir yada daha fazla ag geçidinden geçerler. (tracert komutu belirli
bir hedefe hangi geçitlerden geçerek gidilecegini veren komuttur) En sonunda
diger makineye ulasinca yine uygulama seviyesine ulasincaya kadar, bu sefer
karsida çalisan ftp sunucusuna, yine bu TCP/IP protokol seviyelerini bir bir
yukari dogru asmak zorundadir.
Bu arada bu seviyelere ne gerek var
diyebilirsiniz. Ancak bu seviyelerin her biri degisik bir görevi üstlenmektedir.
Bir seviye fiziksel olarak verilerin gönderilmesi isini yaparken baska bir
seviye verileri ufak paket dedigimiz parçaciklara bölerek iletisim isini
üstlenir, baska bir seviye ise iletisimde meydana gelebilecek hatalari tespit
eder. Bu sekilde tüm seviyeler bir uyum içinde çalisirsar ve her seviye karsi
tarafta bulunan yine kendi seviyesindeki protokolle karsilikli iletisim
içindedir. Daha yukarida yada daha asagidaki bir seviyede ne gibi bir isin
yapildigina ve sonuçlariyla ilgilenmez.
1.2.1 Protokoller
Kisaca TCP/IP protokol yigininin nasil
çalistigini gördük ve simdi kullanilan protokollere bir göz atalim.
Ag seviyesi protokolleri
Ag seviyesi protokolleri veri transferi
islemini kullanicidan gizli olarak yaparlar ve bazi ag araçlari kullanilmadan
farkedilemezler. Bu araçlar Sniffer'lardir. Sniffer bir cihaz yada bir yazilim
olabilir ve ag üzerindeki tüm veri iletisimini izlemeye yarar. Bu araçlarin
kullanilis maksadi agda meydana gelebilecek hatalari tespit etmek ve çözmektir.
Ancak ileride de görecegimiz gibi sniffer'lar da hacker ve cracker'lar
tarafindan kullanilan ölümcül makineler haline gelmistir.
Ag protokolleri arasinda önemli olarak
Adres Çözümleme Protokolü (ARP), Internet Mesaj Kontrol Protokolü (ICMP),
Internet Protokolü (IP) ve Transfer Kontrol Protokolü (TCP) protokollerini
verebiliriz.
Kisaca bu protokollerin ne is yaptigina
bir bakalim:
ARP protokolü: internet adreslerini
fiziksel adrese dönüstürmek için kullanilir. Bir paketin bir bilgisayardan
çiktiginda nereye gidecegini IP numarasi degil gidecegi bilgisayarin fiziksel
adresi belirler. Iste bu adreste paketin gidecegi ip numarasi kullanilarak elde
edilir. Ve bu islemden sonra paket hedef ip adresine sahip bilgisayara gitmek
için gerekli yönlendirmelerle yolculuguna baslar. Bilgisayara takili olan
ethernet kartlarinin bir ethernet adresi vardir. Ve bu adres IP adresinden
farklidir. Bir paket makineden çiktigi anda gidecegi adres diger bir makinenin
ag kartidir ve bu ag karti ile IP numarasi arasinda bir bag yoktur. Paket bu
karta gidebilmesi için kartin fiziksel numarasini bilmek durumundadir. ARP adres
çözümlemek istedigi zaman tüm aga bir ARP istek mesaji gönderir ve bu IP
adresini gören yada bu IP adresine giden yol üzerinde bulunan makine bu istege
cevap verir ve kendi fiziksel adresini gönderir. ARP isteginde bulunan makine bu
adresi alarak verileri artik bu makineye gönderir.
Internet mesaj kontrol protokolü: ICMP
protokolü iki yada daha fazla bilgisayar arasinda veri transferi sirasinda
meydana gelebilecek hatalari ve kontrol mesajlarini idare eder. Bu nedenle ICMP
ag problemlerini tespit etmek için çok önemli bir protokoldür. ICMP protokolü
kullanilarak elde edebilecegimiz bazi sorunlar: bir bilgisayarin ayakta olup
olmadigini kontrol etmek, ag geçitlerinin tikanik olup olmadigini kontrol etmek
gibi...
ICMP protokolünde bilinen en yaygin ag araci
ping'dir. ping programi karsidaki bir bilgisayarin çalisir durumda olup
olmadigini kontrol etmek için kullanilir. Çalisma mantigi çok basittir, karsi
bilgisayara echo paketleri gönderir ve geri gelmesini bekler. Eger paketler geri
gelmezse ping hata mesaji verir ve karsi bilgisayarin aga bagli ve çalisir
durumda olmadigi anlasilir.
Internet protokolü: IP protokolü TCP/IP
protokol yigininda ag seviyesine aittir ve tüm TCP/IP protokol takiminin paket
iletimi islemini saglar. Kisacasi IP verilerin internetteki iletisiminin kalbini
olusturan protokoldür. IP paketi çesitli kisimlardan olusmaktadir. Paketin en
basinda bir paket basligi vardir ve gönderilecek olan veriyle ilgili olarak
gidecegi adres, gönderen adres gibi bilgileri içermektedir. Paketin geri kalan
kismi ise gönderilecek veriyi içerir.
IP paketleriyle ilgili en ilginç sey bu
paketler yolculugu sirasinda daha ufak paket boyutlari kullanan aglara rast
geldiginde daha küçük parçalara bölünebilmesi ve karsi tarafta tekrar
birlestirilmesidir.
Transfer kontrol protokolü: TCP prtokolü
interntette kullanilan ana protokoldür. Dosya transferi ve uzak oturumlar gibi
kritik isleri saglar. TCP diger protokollerden farklidir. Güvensiz bir iletisimm
ortaminda verilerin ayni sekilde hedefe ulasacagindan emin olamazsiniz. Ancak
TCP gönderilen verilerin gönderildigi sirayla karsi tarafa ulasmasini saglayarak
güvenli veri iletimini saglar.
TCP iki makine arasinda kurulan sanal bir
baglanti üzerinden çalisir. Üç kisimli bir islemden olusur bu baglanti ve
three-part handshake olarak bilinir. (TCP/IP three way handshake) TCP/IP
üzerinde yapilan bazi saldiri tekniklerini iyi anlayabilmek için TCP'nin çalisma
mantigini iyi anlamak gerekmektedir. Bu nedenle simdi bu baglantinin nasil
olduguna bir bakalim:
Three-way handshake isleminde öncelikle
istemci sunucuya port numarasiyla birlikte bir baglanti istegi gönderir. Istegi
alan sunucu bu istege bir onay gönderir. En sonunda da istemci makine sunucuya
bir onay gönderir ve baglanti saglanmis olur. Baglanti yapildiktan sonra veri
akisi her iki yönde de yapilabilmektedir. Buna genellikle full-duplex iletisim
denmektedir.
TCP ayni zamanda hata kontrol mekanizmasi
da sagliyor. Gönderilen her veri blogu için bir numara üretilmektedir. Ve
karsilikli iki makine de bu numarayi kullanarak transfer edilen bloklari
tanimaktadirlar. Basarili olarak gönderilen her blok için alici makine gönderici
makineye bir onay mesaji gönderir. Ancak transfer sirasinda hata olursa alici
makine ya hata mesajlari alir yada hiç bir mesaj almaz. Hata olustugu
durumlarda, oturum kapanmadigi sürece, veriler tekrar gönderilir.
TCP prtokolü ile verinin iki makine
arasinda nasil transfer edildigini gördük. Simdi istemcinin isteginin karsi
tarafa ulastiginda ne olup bittigine bakalim. Bir makine baska bir makineye
baglanti istegi gönderdigi zaman belli bir hedef adresi belirtir. Bu adres bir
IP adresi ve fiziksel adrestir. Ancak sadece bu adreste yeterli degildir,
istemci karsi makinede hangi uygulamayla konusmak istedigini de belirtmek
durumundadir. Örnek olarak siz bir sayfaya baglanmak istediginizde URL adres
kismina www.tcpsecurity.com adresini yazip baglan dediginiz
anda browser bu adresteki bilgisayara bir baglanti istegi gönderir ve o makinede
bulunan HTTP uygulamasiyla konusmak istedigini de belirtir. Simdi bu HTTP
isteginizin karsi tarafa gittigi zaman neler olduguna bakalim.
inetd
inetd tüm daemon'larin anasidir.
Daemon'lar sistemde devamli olarak çalisan ve diger prosesleri dinleyen
programlardir. Microsoft DOS platformundaki terminate and stay resident TSR
programlarina benzerler. (TSR genellikle virüsler tarafindan çok kullanilan bir
yöntemdi. Virüs kodunun sürekli hafizada aktif olarak kalabilmesi için TSR
metodu kullaniliyordu.) Daemonlar sistem açik oldugu sürece belli bir olayi
dinlemek için sürekli çalisir durumdadirlar. Iiste süper sunucu olarak ta
çagrilan inetd tüm bu daemonlarin büyük büyük babasidir.
Tahmin edebileceginiz gibi bir sistemde ne
kadar çok daemon varsa o kadar çok sistem kaynaklari azalacaktir. Iste her türlü
islemi gerçeklestirmek için bir daemonu her zaman çalisir durumda bekletmek ve
sistem kaynaklarini yemek yerine bir tane daemon yazmislar. Bu da inetd
daemonudur. inetd tüm ag isteklerini dinler ve bir istek geldiginde istege
bakarak hangi servisle ilgili olduguna karar verir. Daha sonra da ilgili servisi
sunan uygulamayi yükleyerek istegi bu uygulamaya yönlendirir. Örnek olarak bir
FTP istegi geldigi zaman inetd FTP sunucusunu baslatir ve istege cevap vermesini
ister ve kendisi de baska isteklere cevap vermek üzere dinlemeye devam
eder.
inetd sadece UNIX üzerinde çalisan bir
uygulama degildir. Windows ortaminda çalisan sürümlerini de piyasada bulmak
mümkündür. Hummingbird'ün Exceed ürünü Windows ve OS/2 platformlari için
inetd'yi sunmaktadir.
inetd programi normal olarak sistem
açildiginda çalismaya baslar ve sistem yöneticisi tarafindan kapatilmadigi
sürece sistem kapatilana kadar da çalismaya devam eder. inetd programinin
çalismasi /etc/inetd.conf konfigürasyon dosyasi ile tanimlanir. inetd'nin hangi
servisleri sunacagi bu dosyada belirtilir. Bu servisler FTP, Telnet, SMTP,
Finger, Netstat.. gibi servislerdir.
portlar
TCP/IP ortaminda programlarin
çalistirilmasi ve servisler genellikle istemci-sunucu tabanlidir. Her baglanti
istegi için inetd bir sunucu çalistirir ve sunucu da istemciyle haberlesmeye
baslar.
Bu islemi gerçeklestirebilmek için her
servise (FTP, Telnet.. gibi ) bir numara verilmistir. Iste istemciler bu
numaralari kullanarak karsi bilgisayardaki hangi uygulamayla konusacagini
belirtir. Bu numaralar port numaralari olarak adlandirilir. Bir internet
sunucusunda binlerce port olabilir. Ancak etkin bir kullanim için iyi bilinen ve
her zaman kullanilan servislere standart port numaralari verilmistir. Sistem
yöneticisi istedigi servisi istedigi port numarasina baglayabilir ancak normal
olarak iyi bilinen port numaralari (well-known ports) kullanmak akillica
olacaktir. Örnek olarak asagida bazi servislerin standart port numaralari
verilmistir:
Dosya Transfer Protokolü (FTP) 21
Telnet 23
Simple mail transfer protokol (SMTP)
25
Gopher 70
Finger 79
HTTP 80
NNTP 119
Simdi kisaca bu uygulamalara bir göz
atalim:
Telnet: Telnet protokolü RFC 854
dökümaninda anlatilmistir. Telnet uzak sistemlere login olmak ve sistemde komut
çalistirmak için kullanilir. Ankarada bulunan bir kullanici Istanbulda bulunan
bir makineye telnet yaparak sanki makinenin basindaymis gibi komutlar
çalistirabilir. Bir telnet oturumu açmak için UNIX komut satirindan yada DOS
komut satirindan:
#telnet sunucu_adi
komutu girilir ve eger bu sunucuda telnet
sunucusu çalisiyorsa kullanicinin karsisina login ekrani gelecektir. Bu ekranda
kullanici adi ve sifresi girildikten sonra sisteme oturum açilacaktir. Telnet
protokolü text tabanli olup UNIX sisteminde ve çogu sistemde dahili olarak
gelmektedir.
Dosya Transfer Protokolü: FTP
protokolü RFC 0765'de tanimlanmistir ve protokol spesifikasyonu RFC 114
dökümaninda anlatilmistir. FTP internette standart olarak dosya transferi için
gelistirilmis bir protokoldür. Uygun ftp istemcileri kullanilarak ftp
sunucularindan yararlanilabilir. UNIX ve Windows platformlarinda standart komut
satiri ftp istemcisinin yani sira, Cute-FTP (Windows), FTP Explorer (Windows),
FTPTool (UNIX) gibi üçüncü parti araçlari da vardir.
FTP istemcileri karsi tarafta bir FTP
sunucusuyla konusurlar. Iste karsida istemci isteklerine cevap veren standart
ftp daemonu FTPD'dir. Bu daemon UNIX sistemlerinde default olarak gelmektedir.
Ancak diger sistemlerde de kullanilabilecek ftp sunuculari mevcuttur. Windows'ta
WFTP, Frontpage, WAR FTP Daemon, NT'de Microsoft Internet Information Server,
Machintosh'ta FTPD örnek olarak verilebilir.
Basit e-posta transfer protokolü: SMTP
protokolü RFC 821 dökümaninda tanimlanmistir. SMTP protokolünün amaci etkili
ve güvenli bir sekilde eposta iletimini saglamaktir. Kullanici SMTP destekleyen
bir istemciyle SMTP sunucusuna bir istek gönderir ve iki yönlü bir baglanti
kurulur. Baglanti kurulduktan sonra eger sunucu izin veriyorsa istemci MAIL
komutlari göndererek eposta gönderme islemini yapabilir. (Internette
kullandigimiz Netscape ve Explorer gibi browserlar genellikle SMTP sunucularini
kullanarak mail gönderirler. Browser ilk kuruldugunda kullanici posta
ayarlarinda verdigimiz SMTP sunucusunun adi mail göndermek için
kullanilmaktadir)
SMTP'nin bu çok basit yapisinin yani sira
bir çok güvenlik açiginin kaynagi olmustur. Bunun nedeni ise SMTP'nin çok fazla
parametresinin bulunmasidir. Yanlis konfigürasyonlar güvenlik açiklarinin nedeni
olmaktadir. SMTP sunucusu UNIX sistemlerinde default olarak gelmektedir.
Gopher: Gopher servisi dagitilmis
döküman paylasim sistemidir. Dökümanlar ve servisler sunucularda saklaniyor ve
Gopher istemci programi kullaniciya bu dökümanlara bir hiyerarsik sekilde ulasma
imkani sunuyor. Dosya ve dizin yapisi dökümanlari yerlestirme ve kullanma için
uygun oldugu için daha çok bu yapiya benzetilerek tasarlanmis Gopher. Günümüzde
HTTP'nin akil almaz gelisimi ve kullanim yayginligi nedeniyle bu servis artik
kullanilmaz hale gelmistir. Gopher ile ilgili ayrintili bilgi RFC 1436
dökümanindan edinilebilir.
Hipertext transfer protokolü:
Internette kullanicilarin sörf yapmasini saglayan HTTP herhalde tüm protokoller
içinde en ünlüsüdür. HTTP protokolü internetin kullanimini tamamen degistiren ve
herkes tarafindan kullanilabilir bir hale getirmistir. HTTP protokolü de Gopher
mantigiyla çalisir. Istem ve cevap seklinde bir çalisma mantigi vardir. Telnet
gibi uygulamalar istemcinin login olmasini ve islemler devam ettigi sürece de
bagli kalmasini gerektirmektedir. Ancak Gopher ve HTTPde böyle bir zorunluluk
yoktur. Istemci istedigi zaman istedigi istegi gönderir ve sunucuda bu istege
cevap verir. Bunu internet browserdan görmek mümkündür. Siz bir adresi ziyaret
ederken aslinda o siteye bagli degilsinizdir o siteden bazi dökümanlar indirmis
ve bunlari yerel olarak görüyorsunuzdur. Ancak bir linke tikladiginizda o
sunucuyla baglanti kurulur ve bilgiler transfer eilir bu islemin isleyisini
ekrandaki durum çubugundan gözleyebilirsiniz.
Tabi HTTP sunucularina baglanmak için
HTTP protokolünü ögrenip bir istemci programi yazmadiginiz sürece üçüncü parti
bir HTTP istemcisi kullanmak zorundasiniz. Bunlarin arasinda Windows için,
Netscape, Microsoft Internet Explorer, Opera, Mosaic, WebSurfer, UNIX için
Xmosaic, Netscape, Lynx, Arena, OS/2 için Web Explorer, Netscape
sayilabilir.
HTTP sunucusu artik hemen hemen tüm
isletim sistemlerinde mevcuttur. Kisisel HTTP sunucularindan kurumsal sunuculara
kadar genis bir yelpazede ürünler ortaya çikmistir. Örnek olarak, Windows için
OmniHTTPD, Microsoft Personal Web Server, Website, Windows NT için HTTPS, IIS,
Alibaba, Espanade, Expresso, UNIX için HTTPD, Apache, OS/2 için GoServe,
OS2HTTPD, IBM Internet Connection Server verilebilir.
Network News transfer protokolü :
NNTP en çok kullanilan protokollerden biridir. USENET olarak bilinen haber
servisine erisim saglar. NNTP RFC 977 dökümaninda tanimlanmistir. NNTP
protokolünün çalismasi SMTP protokolüne benzer, sunucuya gönderilen komutlar
anlasilabilir bir sekildedir.
Simdi artik TCP/IP servis ve protokol
ailesini ögrendik ve ayni zamanda bazi uygulama düzeyi protokolleri inceledik.
Burada degindigimiz protokoller internette siklikla kullanilan protokollerdir.
Ancak gerçekte bunlar buzdaginin görünen parçasidir sadece, burda deginmedigimiz
daha yüzlerce protokol mevcuttur.
Kisaca TCP/IP tek basina interneti
olusturan bir yapidir ve çogu kullaniciya görünmeyen protokoller toplulugudur.
Simdi standart bir internet sunucusunda bulunan protokolleri siralayalim:
-Transfer kontrol protokolü (TCP),
-Internet protokolü (IP),
-Internet mesaj kontrol protokolü
(ICMP),
-Adres çözümleme protokolü (ARP),
-Dosya tranasfer protokolü (FTP),
-Telnet protokolü,
-NNTP protokolü,
-SMTP protokolü,
-HTTP protokolü,
Burada verilen protokoller aslinda bazen
birbiriyle iç içe girmis durumdadir. Yani internette bir noktadan bir noktaya
veri transferi için bir tek yol degil bir çok yol vardir. Örnek olarak bir dosya
transfer islemini için FTP protokolünü kullanabilirsiniz. Ancak bunun için
eposta (SMTP protokolü), HTTP protokolü gibi diger yollari da
kullanabilirsiniz.