Hindistan da çok ünlü bir ressam varmış…

Herkes bu ressamın yaptıklarını kusursuz kabul edecek kadar beğenirmiş . Herkes onu “Renklerin Ustası” anlamına gelen Ranga  Çeleri  olarak tanısa da; kısaca Ranga Guru derlermiş…

Onun yetiştirdiği bir ressam olan Raciçi ise artık  eğitimini tamamlamış ve son resmini yaparak Ranga Guru’ya götürmüş ve ondan  resmini değerlendirmesini istemiş…
Ranga Guru ise;
- Sen artık ressam sayılırsın Racaçi.. Artık senin  resmini halk değerlendirecek.  diyerek resmi şehrin en kalabalık meydanına  götürmesini ve en görünen yerine koymasını istemiş.  Yanına da kırmızı bir kalem koyarak halktan  beğenmedikleri yerlere çarpı koymalarını rica eden bir yazı bırakmasını  istemiş. Raciçi denileni yapmış.

Birkaç gün sonra resme bakmaya gittiğinde görmüş  ki, tüm resim çarpılar içinde ve neredeyse görünmüyor…  Çok üzülmüş tabii.Emeğini ve yüreğini koyarak yaptığı tablo kırmızıdan bir duvar sanki.. Alıp resmi götürmüş Ranga Guru’ya ve ne kadar üzgün  olduğunu belirtmiş.

Ranga Guru üzülmemesini ve yeniden resme devam  etmesini önermiş. Raciçi yeniden yapmış resmi ve gene Ranga Guru’ya  götürmüş. Tekrar şehrin en kalabalık meydanına bırakmasını  istemiş Ranga Guru…  Ama bu defa yanına bir palet dolusu çeşitli renklerde  yağlı boya, birkaç fırça ile birlikte… Ve yanına insanlardan beğenmedikleri yerleri  düzeltmesini rica eden bir yazı ile birlikte bırakmasını istemiş. Raciçi denileni yapmış…
Birkaç gün sonra gittiği meydanda görmüş ki resmine  hiç dokunulmamış, fırçalar da, boyalar da kullanılmamış..Çok sevinmiş ve koşarak Ranga Guru’ya gitmiş ve resme  dokunulmadığını  anlatmış..

Ranga Guru ise; Sevgili Raciçi, sen birinci konumda insanlara  fırsat verildiğinde ne kadar acımasız bir eleştiri sağanağı ile  karşılaşılabileceğini gördün… Hayatında resim yapmamış insanlar dahi gelip  senin resmini karaladı… Oysa ikinci konumda onlardan hatalarını düzeltmelerini istedin, yapıcı olmalarını istedin… Yapıcı olmak eğitim gerektirir… Hiç kimse bilmediği bir konuyu düzeltmeye kalkmadı, cesaret edemedi…

Sevgili Raciçi; Mesleğinde usta olman yetmez, bilge de olmalısın… Emeğinin karşılığını, ne yaptığından haberi  olmayan insanlardan alamazsın…

Onlara göre senin emeğinin hiç bir değeri yoktur… Sakın emeğini bilmeyenlere sunma ve asla  bilmeyenle tartışma…